Cayce zasłynął z kilkunastu tysięcy wizjonerskich przekazów odbieranych w stanie transu. Większość z nich dotyczyła szeroko pojętego uzdrawiania. Niezwykła zdolność do stawiania przez medium diagnoz osobom odległym nawet o tysiące mil pozostaje jednym z największych dokonań parapsychicznych wszechczasów. W tej książce autorzy analizują szczegółowo dwieście takich przypadków. Kim były osoby zwracające się do medium? Jakie znaczenie miały seanse dla ludzi, do których były kierowane? Czy współczesna medycyna rzuca nowe światło na metody leczenia, jakie polecał Cayce? Wstęp: Historia parapsychologii XX-go wieku najprawdopodobniej sklasyfikuje Edgara Cayce’a, Amerykanina, którego działalność parapsychologiczna należy do najlepiej udokumentowanych, jako telepatę medycyny. W 1932 roku utworzone zostało stowarzyszenie badawcze, Association for Research and Enlightment Inc., którego celem było gromadzenie materiałów dostarczanych przez Cayce’a oraz przeprowadzanie eksperymentów z ich wykorzystaniem. W bibliotece stowarzyszenia w Yirginia Beach w stanie Yirginia, znajduje się 14 246 stenogramów seansów przeprowadzonych przez Cayce’a, zebranych przez okres 43 lat. 64% tego zbioru (8976 pozycji) opisuje przypadki chorób kilku tysięcy osób i podaje proponowane sposoby leczenia. Badania nad metodami leczenia pewnych głównych schorzeń fizycznych skłaniają wielu lekarzy do wypróbowania teorii Edgara Cayce’a. Właśnie z tą myślą udostępniono jego teksty medyczne klinice w Phoenix w stanie Arizona, w której zatrudnionych jest czterech lekarzy. Informacje o wynikach leczenia udostępnia się ponad 250 lekarzom medycyny i osteopatom w formie pisemnych raportów i corocznych konferencji. William McGarey, doktor medycyny i dyrektor kliniki A.R.E. w Phoenix po dwóch latach pracy w klinice nad diagnozami Cayce’a i po dziesięciu latach badań i eksperymentów przeprowadzanych w ramach praktyki prywatnej, zgodził się na współpracę z Mary Ellen Carter, wieloletnim członkiem stowarzyszenia A.R.E. i znaną autorką prac poświęconych Cayce’owi. Współpraca ta miała na celu wydanie drukiem wyboru diagnoz postawionych przez Cayce’a. Do każdej z nich doktor McGarey dodał swój komentarz medyczny. Wielu czytelników słyszało zapewne o przypadkach uzdrowień dokonanych przez Edgara Cayce’a, ale dla niektórych jest to być może pierwsze zetknięcie się z nim. Kim był? To zależy z czyjego punktu widzenia na niego spojrzymy. Znaczna część ludzi jemu współczesnych znała Edgara Cayce’a jako uzdolnionego, profesjonalnego fotografa. Inni (głównie dzieci) podziwiali go jako serdecznego i przyjaźnie usposobionego nauczyciela szkółki niedzielnej. Rodzina zaś znała go jako wspaniałego męża i ojca. Ale był też inny Edgar Cayce – osoba obdarzona zdolnościami parapsychicznymi, znana tysiącom ludzi różnych profesji, wdzięcznym za jego pomoc. Wielu z nich uważało, że Cayce ocalił bądź też radykalnie zmienił ich życie w chwili, gdy wydawało się, że wszystko jest już stracone. Ten Edgar Cayce był diagnostą medycznym, prorokiem i oddanym rzecznikiem nauki biblijnej. Już jako dziecko na farmie w okolicy Hopkinsville w stanie Kentucky, gdzie urodził się 18 marca 1877 roku, Edgar Cayce rozwinął zdolności postrzegania, które zdawały się przekraczać normalny zakres pięciu zmysłów. W wieku sześciu czy siedmiu lat powiedział rodzicom, że widuje się i rozmawia ze „zjawami”, w tym również ze „zjawami” niedawno zmarłych krewnych. Rodzice przypisali to zbyt wybujałej wyobraźni swego jedynego dziecka, rozbudzonej być może przez popularne w tamtej części kraju spotkania religijne. Nieco później, śpiąc z głową na podręcznikach szkolnych, chłopiec rozwinął pewnego rodzaju pamięć fotograficzną, która przyczyniła się do jego szybkich postępów w nauce. Dar ten jednak szybko przeminął i Edgar musiał iść do pracy zdoławszy ukończyć zaledwie siedem klas. W wieku 22 lat był sprzedawcą w hurtowni artykułów piśmienniczych. W tym właśnie czasie uległ częściowemu paraliżowi strun głosowych, co groziło całkowitą utratą głosu. Ponieważ lekarze nie mogli znaleźć żadnej fizycznej przyczyny tego stanu, spróbowano zastosować hipnozę. Nie przyniosła ona jednak żadnych trwałych rezultatów. Wtedy to Edgar poprosił swego przyjaciela, aby pomógł mu wejść w stan hipnotycznego snu, który kiedyś pozwalał mu uczyć się na pamięć podręczników szkolnych. Przyjaciel poddał go niezbędnym sugestiom hipnotycznym. Znajdując się w transie Edgar zdołał rozwiązać swój problem: przemówił w stanie hipnozy i zalecił terapię i lekarstwa, które z powodzeniem przyczyniły się do wyleczenia jego strun głosowych. Grupa lekarzy z Hopkinsville i Bowling Green w stanie Kentucky wykorzystała jego rzadkie zdolności w leczeniu własnych pacjentów. Odkryli oni wkrótce, że bez względu na to, gdzie znajduje się Cayce, wystarczy podać mu imię i adres pacjenta, aby mógł z łatwością dostroić się telepatycznie do jego umysłu i ciała, tak jakby znajdowali się w tym samym pokoju. Nie potrzebował żadnych innych danych o pacjencie.(...)